Allah’ın düşmanı Netanyahu’nun, Yahudi varlığı başbakanı olarak birkaç gün önce bölge üzerindeki hakimiyetiyle nasıl böbürlendiğini gördük. İbrani yılbaşı arifesinde Cebel-i Şeyh’in zirvesinden şunları söyledi: “Burada, Cebel-i Şeyh’in zirvesindeyiz. Şam burada, Lübnan orada, Suriye Golan’ı şurada... Cebel-i Şeyh zirvesinden Yermük’e, buradan Akdeniz kıyılarına kadar tüm bölgeyi kontrol ediyoruz... İsrail, daha önce benzeri görülmemiş mutlak bir hakimiyete sahiptir.”

Pazar günü Dışişleri Bakanı Hakan Fidan ise, Suriyeli mevkidaşı Esad eş-Şeybani ile düzenlediği ortak basın toplantısında, Yahudi varlığını Suriye’nin istikrarını bozmaya çalışmakla ve ülkenin tanık olduğu sözde olumlu süreci engellemeye devam etmekle suçladı. Eş-Şeybani ise artan gerilim karşısında diplomatik seçeneğe bağlı kalacaklarını vurguladı. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, “Suriye’nin bölgede ve dünyada büyük bir umut kaynağı haline geldiğini belirterek, bu istikrarı aniden bozmaya çalışan aktörün “İsrail” olduğunu ifade etmiştir. Fidan, geçtiğimiz ay Suriye’nin kuzeybatısındaki Ebû Zuhûr Hava Üssü’nün bombalanmasını da bunun son örneklerinden biri olarak değerlendirmiştir.

Peki, her iki bakan da Yahudi varlığının hakikatini, rollerini ve saldırganlığını idrak ettiği halde ne değişmiştir ki?

Yahudi varlığının bölgede yayılan ve ifsat eden “kanserojen bir ur” olduğu gerçeğini anlamak için uzmanlara, mütehassıslara veya resmi görevlilere ihtiyaç yoktur; zira bu gerçek, gözlerin yanılmayacağı, akılların şaşmayacağı kadar nettir. Bölgenin, Yahudilerin suçları ve ihtirasları sebebiyle maruz kaldığı hastalığı ve felaketi teşhis edecek kimselere değil; onlara bir son verecek, bölgeyi ve ümmeti onlardan ve şerlerinden kurtaracak kimselere ihtiyacı vardır.

Yahudi varlığının Gazze’deki halkımıza yönelik saldırganlığına tüm dünya şahit olmuştur. Dünya onlarca yıldır benzeri görülmemiş bir vahşeti tanıklık etmiştir. Yahudi varlığının Mescid-i Aksa’ya, Batı Şeria’ya, Lübnan’a, Suriye’ye, Yemen’e, İran’a ve Irak’a yönelik saldırıları hiç kesilmemiştir. İran’dan sonra Mısır ve Türkiye’ye yönelik tehditler savurduğu da artık herkesin malumudur. Türkiye veya Mısır ordusu gibi Müslümanların ordularından biri bu gaspçı varlığa karşı harekete geçmediği sürece, Yahudiler ve onların İki Nehir Arasında (Mezopotamya) devlet kurma emelleri asla durmayacaktır.

Yahudilerin saldırganlığı apaçık ortadadır; küstahlıkları tüm sınırları aşmış, cürümleri arşa ulaşmış, genişlemeci hayalleri ayyuka çıkmıştır. Bu durum karşısında basın toplantıları ve diplomatik çözümler asla fayda etmeyecektir. Aksine bölgeyi ve Ümmeti bu varlıktan ve kötülüklerinden kurtarmak için ciddi bir şekilde harekete geçilmesi şarttır. Bu şerefe en layık olan ordular ise, Şam devrimcileri ve Sultan II. Abdülhamid’in, Fatih Sultan Mehmed’in, Kanuni Sultan Süleyman’ın ve Osmanlı’nın diğer faziletli halifelerinin torunlarıdır. Şam devrimcileri, azimleri ve abdestli elleriyle Şam’ın tağutunu devirmişler, Osmanlı halifeleri de İslam’ın kalesini ve Müslümanların diyarını yüzyıllar boyunca korumuşlardır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ“Ey iman edenler! Ne oldunuz ki, size “Allah yolunda sefere çıkın” denilince, yere çakılıp kaldınız Yoksa ahiretten vazgeçip dünya hayatını mı seçtiniz? Oysa ahirete göre dünya hayatının yararı, pek az bir şeydir.”^{[Tevbe 38]}