(ترجمه)

سازمان ملل در نیمۀ نخست سال ۲۰۲۶م، ۲۲۴ رویداد مرتبط با آموزش را در کرانۀ باختری ثبت کرده است. این رویدادها بر ۱۵۲ مکتب، بیش از ۲۰ هزار دانش‌آموز دختر و پسر و ۸۵۹ تن از کارکنان بخش آموزش تأثیر گذاشته است. از میان این حوادث، ۱۲۲ مورد مربوط به محدودیت در دسترسی به مکاتب و ۴۷ مورد مربوط به خشونت شهرک‌نشینان بوده است.

بخش آموزش در کرانۀ باختری و قدس، با تمام تأسیسات، آموزگاران، دانش‌آموزان و نصاب درسی‌اش، از قلدری رژیم یهود و شهرک‌نشینان آن در امان نمانده است. مکاتب دیگر در آن‌جا مکان امنی نیستند و آن حرمت و مصونیتی را که در منشورهای ادعایی حقوق بشر و حقوق کودک بر آن تصریح شده است، ندارند. تجاوزها و حملات تا درون دیوارها و تأسیسات مکاتب گسترش یافته و دانش‌آموزان و آموزگاران را نیز هدف قرار داده است.

برای نمونه، در «المغیّر» در شرق رام‌الله، نیروهای اشغالگر در حالی‌که دانش‌آموزان در داخل مکتب حضور داشتند، به سوی مکتب پسرانۀ المغیّر گاز اشک‌آور و بمب‌های صوتی شلیک کردند که در نتیجۀ آن شماری از دانش‌آموزان دچار خفگی شدند. در «حواره» در جنوب نابلس نیز ساختمان مکتب متوسطۀ پسرانۀ حواره هدف حملات قرار گرفت. در هر یورش به یک قریه، شهر یا اردوگاه، دانش‌آموزان مکاتب مورد آزار و بدرفتاری قرار می‌گیرند؛ چه این یورش هنگام رفتن آنان به مکتب باشد و چه هنگام بازگشت‌شان.

شاید تصویری که از کودکی کمتر از سیزده‌ساله منتشر شد، به‌تنهایی بتواند این رنج را خلاصه کند؛ تصویری که نشان می‌دهد او هنگام بازگشت از مکتب، در شهرک «الزاویة» از توابع سلفیت، با دیدن ناگهانی یک موتر نظامی پشت تیر برق پنهان شده است. اما همان تیر برق نیز نتوانست او را از جنایت سربازان اشغالگر نجات دهد؛ آنان او را پیدا کرده و مورد ضرب‌وشتم قرار دادند.

در مناطقی که هدف حملات شهرک‌نشینان قرار می‌گیرند، آسیب نه تنها به دانش‌آموزان، بلکه به مکاتب و آموزگاران‌شان نیز می‌رسد. مکاتب هدف حمله قرار گرفته، محتویات آن‌ها تخریب و شعارهای نژادپرستانه بر دیوارهای‌شان نوشته می‌شود. حملات حتی به راه‌های منتهی به مکاتب نیز کشیده شده است؛ چنان‌که در حواره، دانش‌آموزان مکتب متوسطۀ پسرانۀ حواره هنگام رفتن به مکتب هدف حمله قرار گرفتند.

از زمان آغاز عملیات گستردۀ رژیم یهود در شمال کرانۀ باختری در ماه جنوری سال ۲۰۲۵م، روند آموزشی در حدود ۱۰۰ مکتب مختل شده است. در اردوگاه‌های جنین، طولکرم و نور شمس، ۱۰ مکتب وابسته به «آنروا» بسته شده که این وضعیت بر بیش از ۴ هزار کودک تأثیر گذاشته است. در همین حال، ده‌ها مکتب در کرانۀ باختری و قدس با خطر تخریب یا دستور توقف کار روبه‌رو هستند، به‌ویژه در مناطقی که در طبقۀ «ج» قرار دارند.

افزون بر این، دانش‌آموزان و آموزگاران در مسیر رسیدن به مکاتب و پوهنتون‌های خود نیز با خطرهای جدی روبه‌رو اند. ایست‌های بازرسی و بسته‌شدن راه‌ها آنان را مجبور می‌کند مسیرهای طولانی‌تری را طی کنند و زمان و خطرهای رسیدن به مراکز آموزشی افزایش می‌یابد.

برای نمونه، در قریۀ «ام‌الخیر» در مسافر یطا، ۵۱ دانش‌آموز دختر و پسر پس از بسته‌شدن راه معمول، برای چند روز از رسیدن به مکتب خود محروم شدند. شماری دیگر از دانش‌آموزان نیز هنگام تلاش برای رسیدن به مکتب با گاز اشک‌آور روبه‌رو شدند؛ در حالی‌که نگرانی‌ها از ناچارشدن آنان به استفاده از راه‌های جایگزین و خطرناک‌تر افزایش یافته است.

در غور شمالی نیز بسته‌شدن دو ایست بازرسی «تیاسیر» و «عین شبلی» در سپتامبر گذشته، مانع رسیدن ۱۰۴ معلم زن و مرد به مکاتب‌شان شد؛ امری که نظم آموزشی را در شش مکتب دولتی و یک کودکستان، با حدود ۱۱۰۰ دانش‌آموز دختر و پسر، مختل ساخت. در قدس نیز دانش‌آموزان از عبور از ایست بازرسی «الشياح» برای رسیدن به مکاتب خود در «السواحرة الشرقية» منع شدند.

در چنین وضعیت فاجعه‌باری، معلم رسالت خود را در شرایطی بسیار دشوار انجام می‌دهد؛ شرایطی که بحران معاشات و فشارهای تشکیلات خودگردان نیز بر آن افزوده شده است. بر اساس آمار وزارت معارف و تحصیلات عالی، بیش از ۸۰۰ معلم زن و مرد به شهادت رسیده‌اند، بیش از ۳۳۰۰ تن دیگر زخمی شده‌اند و نیروهای اشغالگر از هفتم اکتوبر ۲۰۲۳م تاکنون بیش از ۱۷۰ معلم را بازداشت کرده‌اند.

رژیم اشغالگر همچنان از آغاز سال تعلیمی، سلسله‌ای از اقدامات و محدودیت‌ها را به اجرا گذاشته که نظم روند آموزشی در قدس را مستقیماً هدف قرار می‌دهد. از جمله، شماری از معلمان کرانۀ باختری به دلیل تمدید نشدن مجوزهای ورود، از رسیدن به مکاتب خود منع شده‌اند. دخالت در نصاب درسی تا محتوای خود کتاب‌های درسی نیز پیش رفته و تلاش می‌شود نصاب رژیم یهود تحمیل گردد.

افزون بر این، رهبران رژیم یهود، اتحادیۀ اروپا و امریکا پیوسته از ضرورت تغییر نصاب‌های درسی در کرانۀ باختری، قدس و غزه سخن می‌گویند و تأمین کمک‌ها و تمویل مالی را به این موضوع پیوند می‌دهند؛ با این هدف که نسل‌هایی پرورش یابند که با رژیم غاصب عادی‌سازی کنند، روحیۀ جهاد از آنان گرفته شود و افکار و مفاهیم غربی را بپذیرند. این همان چیزی است که امروز آثار آن را در تغییرهای پی‌درپی نصاب‌های درسی مشاهده می‌کنیم.

در برابر این واقعیت فاجعه‌بار و این جنایت‌های هولناک، تمام دروغ‌ها و شعارهای مربوط به حقوق کودکان، به‌ویژه حق آموزش و فراهم‌ساختن محیط امن برای آنان، فرو می‌ریزد و مدعیان این شعارها نیز رسوا می‌شوند.

در چنین شرایطی، امت اسلامی در برابر تکلیف خود برای یاری و نصرت مردم فلسطین، برداشتن ظلم از دوش آنان و گرفتن حق‌شان از دشمن خود و دشمن آنان قرار می‌گیرد؛ همان غاصبانی که مسرای رسول الله صلی الله علیه و سلم و قبلۀ نخست مسلمانان را اشغال کرده‌اند.

پس چه زمانی خواهیم دید که انبوه ارتش‌های مسلمانان، با تهلیل و تکبیر، به سوی سرزمین مبارک به حرکت درمی‌آیند؟!

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر  - بخش زنان