El-Raye Gazetesi

Netanyahu’nun ABD Ziyareti… Nedenleri ve Sonuçları!

Üstad Esad Mansur’un Kaleminden

Yahudi varlığının Başbakanı Netanyahu, 27/7/2026 günü, Yahudi varlığının ve işlediği suçların en şiddetli destekçilerinden biri olarak kabul edilen ABD'li Senatör Lindsey Graham'ın cenaze törenine katılmak üzere ABD'yi ziyaret etti. Ertesi gün, Başkan Trump ile bir araya geldi; bu, Trump’ın 2025 yılının başında ABD yönetimini devralmasından bu yana gerçekleşen sekizinci görüşmesiydi; zira ikisini birbirine bağlayan yakın ve şerir ilişkiler bulunmaktadır.

Nitekim Netanyahu hem kendisinden hem de Demokrat Parti’nin rakibi olan Cumhuriyetçi Parti’sinden destek aldı; her ne kadar her iki parti de İslam beldelerinin kalbinde yer alan Amerika’nın ileri karakolu ve bölgedeki çıkarlarını korumak için görevlendirilmiş kuduz köpeği olan Yahudi varlığını sınırsız bir şekilde destekleme konusunda rekabet etmiş olsalar da.

Bu nedenle eski Demokrat Başkan Biden, 18/10/2023 tarihinde Yahudi varlığını ziyaret ederek Gazze’ye yönelik saldırısını desteklemiş ve “İsrail olmasaydı, onu kurmak için çalışırdık” demişti.

Yahudi liderler Amerika’nın hedeflerinin farkındadırlar; ancak onlar, bu desteği kendi varlıklarını güçlendirmek, bölge üzerindeki hakimiyetini genişletmek, “Büyük İsrail”i kurmak ve varlığıyla kendi varlıklarının olamayacağı Hilafetin kurulmasını engellemek için kullanmaya çalışmaktadırlar ki böylece Amerika’nın desteğine ihtiyaç duymasınlar ve bağımsızlıklarını elde edebilsinler; nitekim Netanyahu, bunu çeşitli vesilelerle birçok açıklamalarda dile getirmiştir.

Netanyahu, Trump'ın kendisine olan güvenini ve onunla olan ilişkisini kullanmaya çalışmakta ve kendisini Amerika'nın politikalarına müdahale eden veya onun başkanını etkileyen biriymiş gibi göstermek istemektedir; nitekim Trump, Suriye konusunda Türkiye ve Cumhurbaşkanı Erdoğan karşıtı tutumundan dolayı bir keresinde kendisini azarlayarak şöyle demişti: “Ben Erdoğan'ı seviyorum, o da beni seviyor. Suriye'de bizim için kimsenin yapamadığını yaptı.” Türkiye’ye F-35 uçaklarını satmamasını istediğinde onu bir kez daha azarlamış ve şöyle demişti: “Kimse bana kime neyi satıp satmamamız gerektiğini söyleyemez.” 16/6/2026'da Fransa'da Katar Emiri ile düzenlediği basın toplantısında onu alenen azarlamış ve şöyle demişti: “İsrail'e, Beyrut'a yönelik saldırısının hoşuna gitmediğini ve Netanyahu'nun artık Lübnan'a karşı daha sorumlu davranması gerektiğini bildirdi. Amerika olmasaydı İsrail de olmazdı; ben olmasaydım da İsrail olmazdı.” Amerikan Axios haber sitesi, 1/6/2026 tarihinde iki Amerikalı kaynağa dayandırarak Trump'ın Netanyahu'ya şöyle söylediğini aktardı: “Sen delirmişsin. Ben olmasaydım hapiste olurdun. Kıçını ben kurtarıyorum. Artık herkes senden nefret ediyor. Bu yüzden herkes İsrail’den nefret ediyor.”

Buradan Trump'ın, Netanyahu’ya öfkeli olduğu anlaşılıyor; çünkü hiç kimsenin ona üstünlük göstermesine ya da kendisine karşılık vermesine tahammül edemiyor; her zaman kendini diğerlerinden üstün görüyor ve onlara emir yağdırıyor ve kimse kendisine emir veremez; aksi takdirde yakınlarından biri olsa bile onu ezip geçer.

Yahudi ve Amerikalı kaynaklar; Netanyahu'nun Trump ile görüşmek için iki aydır ısrar ettiğini ancak Trump'ın bunu reddettiğini, nihayetinde suç destekçisi Graham'ın ölümüyle bu fırsatın doğduğunu aktarıyor.

İbranice Maariv gazetesi 31/7/2026 tarihinde şunları bildirdi: “Netanyahu’nun ABD ziyareti, alışılagelmiş karşılama törenlerinden yoksundu; havaalanında kimse onu karşılamadı, kırmızı halı serilmedi; kameralar, gazeteciler, basın toplantısı ve fotoğraf çekimleri de yoktu. Beyaz Saray’a gece hırsız gibi girdi ve arka kapıdan çıktı. Onunla baş başa görüşmedi; aksine aralarında Netanyahu’yu eleştirenlerin de olduğu diğer yetkililerin huzurunda bir araya geldi. Washington'da, Obama dönemindeki en karanlık günlerinde bile benzeri görülmemiş bir aşağılanmaya maruz kaldı. Gazze, Lübnan ve İran dosyalarıyla bağlantılı görüş ayrılıklarının gölgesinde, aralarındaki koordinasyon geriledi. Trump’a Netanyahu’yu zayıf bir konumda gösterme fırsatları çıktı ve Trump bunların hiçbirini kaçırmadı.”

Tüm bunlar; Netanyahu'nun Amerika nezdindeki aşağılık boyutunun yanı sıra onun alçak varlığının Amerika nezdindeki boyutunu ve bunların Amerikan yöneticileri üzerindeki etkisinin ne kadar az olduğunu değerlendirmek için yeterlidir. Çünkü Amerika, sadece kendi çıkarlarını ve hegemonyasını bilir; ne Yahudilerin ne de Yahudi olmayanların, onun sömürgeci hedeflerine uygun olanlar dışında herhangi bir etkisi yoktur. Amerika'yı Yahudiler ve başkaları yönetemez; ancak onu, başkan olarak atadıkları ve başkanın halk tarafından seçildiği söylensin diye halkın seçmesini sağladıkları bir kişi aracılığıyla sermaye sahipleri yönetir ki böylece Amerika’yı kimin yönettiği gerçeğini örtbas edebilsinler ve insanları bu ülkenin özgür ve demokratik olduğu şeklinde aldatabilsinler.

Basit Müslümanları, Yahudilerin Amerika'nın kararları üzerinde egemen oldukları şeklinde kandırıyorlardı; ancak Trump, Yahudilerin hakikatini ve onların vahşi sömürgeci siyasetinin aracından başka bir şey olmadıklarını açığa çıkardı. Amerika'nın, bu politikayı İslam beldelerinde uygulamaya başlamadan önce, kendi yerli halkına karşı uyguladığı, onlardan on milyonlarcasını katlettikleri, topraklarına el koydukları ve bunu Güney Amerika ülkelerinin halklarına karşı da uyguladığı bilinmektedir ki Venezuela ve Panama bunun iki canlı örnekleridir; ayrıca Meksika’nın %55’ini işgal etmiş, Kore ve Vietnam’da da bunu uygulamış ve Yahudiler ve onların etkisi hakkında hiç söz edilmemiştir.

Netanyahu, her ne kadar İran'a karşı savaşı körüklemek için Amerika'ya gitmiş olsa, iki ülke arasında bir anlaşma imzalanmasını istemeyip bunu açıkça ilan ederek gizlemese, İran rejiminin yıkılıp onun yerine kendi varlığını tehdit etmeyen, kendisinden üstün olmayan ve kendisiyle normalleşen bir rejim getirmek istese; muhalefeti teşvik edip onlarla temas kursa, hatta Şah'ın oğlunu 2023 yılında kendi varlığını ziyaret etmesi için çağırıp İran rejimine karşı çalışmak, onu iktidara getirmek ve varlıklarıyla olan ilişkileri babasının döneminde olduğu gibi eski haline geri döndürmek için güvenlik yetkilileriyle koordinasyon kurmasını sağlasa da, ancak Netanyahu'nun çapı aşağılık olarak kalmaya devam edecektir.

Görünen o ki Netanyahu bu sefer başka bir amaçla gitmiştir ki o da; Trump ile ilişkilerini düzeltmeye çalışmak ve yeniden onun desteğini kazanmaktır; zira Netanyahu, önümüzdeki Ekim ayında yapılacak Knesset seçimlerine girmenin eşiğinde olup Trump’ın kendisini azarlaması ve eskisi gibi destek vermemesi üzerine içerideki konumu sarsılmış durumdadır. Ancak Yahudi varlığının iğrenç gerçek yüzü, Gazze’de işlediği vahşi katliamlar, aç bırakma politikası ve çocukları, kadınları, hastaları ve esirleri öldürmesi nedeniyle birçok Amerikalının nazarında ortaya çıkmıştır. Hatta İran’a karşı savaşın Amerika’nın savaşı değil, Yahudi varlığının savaşı olduğunu ve Trump’ı bu savaşa itenin Netanyahu olduğunu iddia ediyorlar. Son Amerika ziyareti sırasında yapılan bir ankete göre, Amerikalıların %49’u -ki bunların arasında Trump seçmenlerinin %23’ü ve demokratların %74’ü de vardır- onun tutuklanıp yargılanmasını destekliyorlar ve Yahudi varlığını Gazze’de soykırım işlemekle suçluyorlar; bu oran, Amerika tarihinde ilk kez ortaya çıkmıştır.

BM İnsan Hakları Sözcüsü, 29/7/2026 tarihinde ülkelerden, Batı Şeria’daki Filistin halkını korumak için harekete geçmelerini talep ettiği gibi daha önce de Yahudi varlığına karşı askeri olarak harekete geçilmesini talep etmiş ve BM Şartı’nın ona Gazze’deki soykırımı durdurma hakkını verdiğini belirtmişti. Ancak Müslümanların başındaki yöneticilerde en ufak bir onur bile yoktur; aksine askeri harekete çağrı yapanlarla savaştılar ve Yahudi varlığıyla ilişkilerini sürdürdüler; dolayısıyla onlar da Netanyahu ile aynı olup onun suçlarına ortaktırlar.

Eğer bölge ülkeleri askeri harekete geçmiş olsalardı, Netanyahu ve rejimi bu yaptıklarını asla yapamazlardı. Ama bu ülkelerin yöneticileri, yoldan sapmış ve doğru yoldan uzaklaşmış kötülerdir. Dolayısıyla bu yöneticilerden ve rejimlerinden kurtulmaktan ve Yahudiler hakkında Allah'ın şeriatıyla hüküm verecek muhlisleri getirmekten başka bir kurtuluş yoktur.

Kaynak: El-Raye Gazetesi-611. Sayı-05/08/2026

Haber-Yorum

Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesi, Zorla Dayatılan Yasalar ile Değil İslam Kardeşliği ile Olur

Haber:

Terörsüz Türkiye süreci kapsamında hayata geçirilecek yasal düzenleme tamamlandı. 12 maddeden oluşan çerçeve yasanın adını ve yasa tasarısındaki ayrıntıları aktardı. Çerçeve yasanın adı, Milli Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesi olarak belirlendi. (04.08.2026 https://www.ntv.com.tr/)

Yorum:

Türkiye’deki kapitalist sistem ve rejim, kendi ürettiği milliyetçiliğe ve yıllarca milliyetçilik ve ulusalcılık teraneleri ile bozduğu İslam kardeşliğine 12 maddelik gibi sadece kâğıtta kalacak bir yama ile pansuman yapmaya çalışıyor, iyileştirmeye ya da tamamen çözmeye değil. Zira toplumsal dayanışma ve toplumsal bütünleşme çıkarılacak yasalar ile değil, inançla, ikna ile olur. Kaldı ki milli dayanışma ve toplumsal bütünleşme Erdoğan’ın siyasi hırsı için olacağından dolayı ebedi değil, geçici olacaktır. Yarın başka birinin siyasi hırsı için toplumsal bütünleşme ve dayanışma heba ve feda edilecektir. Dahası Kürt meselesini çözmek Erdoğan’ın elinde değildir, onu üreten İngiltere ve ondan miras alan Amerika’nın elindedir. Bugün Amerika, çıkarı için Kürt meselesine geçici pansuman yapabilir ya da aspirin verebilir ama hastalığa ebediyen iyileştirmeyecektir ki iyileştiremezdir de zaten.

Kardeşliği perçinleyecek adımlar atılması elbette güzeldir ama sırf içerideki siyasi hedefler için böylesi adımlar atılırsa güzel olmaz, güzel olmasını da bir kenara bırakalım ebedi olmaz. Kaldı ki hastalığın ve pisliğin kaynağı olan Kapitalist sistem, bu hastalığa derman olamaz. Eğer Erdoğan, siyasi hedefleri ve hırsları için değil, tıpkı Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in yaptığı gibi düşmanlara karşı cepheden cepheye koşmak için iç cepheyi güçlendirmek istiyorsa, bunu hastalığın kaynağı olan kapitalizmden doğan yasalar ile değil ancak İslam ile yapabileceğini bilmelidir. Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem dışarıda cihat etmek ve İslam’ı dünyaya taşımak için iç cephede Ensar ile Muhacirler arasında kardeşlik ilan etmiştir. Yabancı devlet başkanlarını Osmanlı sembolleriyle karşılayan, stadyumlara Osmanlı halifelerinin koreografisini yansıtan Erdoğan, eğer gerçekten Osmanlı Halifelerini örnek alıyorsa, bir numaralı İslam düşmanının koluna girmek, pis ve kirli ayaklarının altına kırmızı halılar sermek, şaşalı bir şekilde karşılayıp törenler düzenlemek yerine Amerika Birleşik Devletleri'ni vergiye bağlayan Osmanlı Halifesi III. Selim gibi ABD’yi vergiye bağlamalı, Filistin’i işgal eden Yahudi varlığı ile diplomatik ilişkileri sürdürmek ve masa altından ticari ilişkilere devam etmek yerine Sultan Abdülhamid gibi Filistin’i korumalıdır.

Erdoğan 12 maddelik insan yapımı yasa ile Türkiye’de dayanışma ve bütünleşmeyi tesis edebileceğini sanıyorsa yanılıyor. Yasa ile kardeşlik tesis edilemez. Yasa çıkarıldığı zaman milliyetçilik ve ulusalcılık yok mu olacak? Asla. Kaldı ki zaten öyle bir niyeti de yok. Tek amacı, siyasi hedefi ve hırsını gerçekleştirebilecek bir ortamı hazırlamaktır. Bunun yolu da şu aşamada Kürtlerin oyunu almaktan geçiyor. Yoksa Erdoğan’ın yeni mi aklına geldi Türkiye’de insanlar arasında dayanışma ve bütünleşmeyi tesis etmeyi. 24 senedir neredeydi. O zaman insanlar arasında dayanışma ve bütünleşme tesis edilmesine ihtiyaç yok muydu? O zaman yoktu da şimdi mi var? 2015’te sırf siyasi amaç uğruna anlaşma masasından kalkmadı mı?

O yüzden Türk halkı, Erdoğan’ın çıkaracağı bu yasanın toplumsal dayanışma ve bütünleşmeyle hiçbir ilgisinin olmadığını bilmelidir. Zira birincisi hastalığın başı olan kapitalizmle toplumsal dayanışma ve bütünleşme sağlanmaz. İkincisi siyasi amaç için böyle bir proje hayata geçirildiği için ömrü kısa olur. Eğer gerçekten toplumsal dayanışma ve bütünleşmenin sağlanması isteniyorsa o zaman İslam akidesi temelinde yapılmalıdır. Bunun yolu da İslam akidesini hayatın her alanında uygulayacak olan Raşidi Hilafettir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ercan Tekinbaş

50 binden fazla Faslı Müslümanın İspanya’ya geçme ümidiyle İspanya işgali altındaki Septe (Ceuta) şehrine doğru gerçekleştirdiği göç sahneleri yürekleri burkan sahnelerdir, acı vericidir. Bu acı verici sahneler, yerleri yatak, gökyüzünü yorgan yapan ve kursaklarından geçecek bir lokma bulamayan göçmenlerin içine düştüğü zillet ve çaresizliği gözler önüne sermiştir. Günler süren ıstırap, aşağılanma ve kırılganlığın ardından 68 kişi hayatını kaybetmiş, 48 bin kişi ise geri dönmek zorunda kalmıştır.

Bu manzara, İslam dünyasındaki yöneticilerin savaşlar, katliamlar, yoksulluk ve açlıkla hayatlarını adeta bir cehenneme çevirdiği Müslümanların, onurlu bir yaşam arayışıyla Avrupa’ya doğru gerçekleştirdikleri ölüm ve göç yolculuklarını yeniden hafızalara kazımıştır. Tunus, Fas, Libya, Cezayir, Sudan, Somali, Suriye, Filistin, Lübnan, Irak ve diğer yerlerden dalga dalga gelen bu göç dalgaları uzun yıllardır tek bir gün bile durmamıştır. Nice çocuklar vardır ki cansız bedeni suyun yüzeyinde yüzmüş, sahile vurmuş veya balıklar tarafından yutulmuştur! Nice yiğit gençler çıkıp bir daha geri dönmemiştir! Ve nice kadınlar vardır ki, ezilmişlik, yoksulluk ve sokak hayatının getirdiği uzun ağlamalardan sonra gözyaşları kurumuştur!

Bunlar sadece gözleri değil, kalpleri de ağlatan manzaralardır. Bu insanların tek suçu, halkları hakkında Allah’tan korkmayan, haklarında hiçbir ahit ve yemin gözetmeyen yöneticilerin idaresi altında yaşamalarıdır. Bu yöneticiler gençleri işsiz, gelirsiz ve onursuz bırakmış; geri kalan halkın da rızkını ve geçimini zorlaştırarak insanların hayatını dayanılmaz bir hale çevirmişlerdir.

Genç nüfus, yaşlı Avrupa başta olmak üzere dünyadaki pek çok ülkenin mahrum olduğu ve sürekli planlarla, programlarla sahip olmaya çalıştığı bir beşerî zenginlik iken; bizim yöneticilerimiz, ülkeleri işsizlik, yoksulluk ve kahra boğarak bu zenginliği ve nimeti bir azaba ve cezaya dönüştürmüşlerdir. Hatta göç, ümmetin çoğu gencini uykusuz bırakan bir saplantı haline gelmiştir!

Halbuki Müslüman beldeler, Hilafet döneminde ilim, rızık ve onur arayanlar için dünyanın kıblesi ve uğrak yeri olmuştur. Çünkü o zaman bu ülkeler, Hak ve Adalet olan Rablerinin şeriatıyla yönetiliyorlardı. Sömürgeci kâfir Hilafet’i yıkıp yerine Allah’ın hükümlerini askıya alan yöneticileri iş başına getirdiğinde ise tablo tersine dönmüş; ümmet yoksulluk, zillet ve sıkıntıyla karşı karşıya kalmıştır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى“Kim Benim zikrimden yüz çevirirse, mutlaka onun için sıkıntılı bir geçim vardır. Ve kıyamet günü onu, kör olarak haşredeceğiz.” ^{[Taha 124]}

Bu sebeple ümmet, İslam’ı uygulamak için Nübüvvet metodu üzere Hilafeti kurmaya ve Raşidi Halifelerin uyguladığı gibi İslâm’ı hayatın her alanında uygulamaya bugün her zamankinden daha fazla muhtaçtır. Olaylar, tarih ve tecrübeler, İslam’ın kaydettiği gibi Hilafet’in, İslam Ümmetinin onurlu bir hayat sürmesinin dün olduğu gibi bugün de yegâne yolu olduğunu kanıtlamıştır. Hilafet, gençlerini bütün dünyanın bize gıpta edeceği bir servete dönüştürecek; onunla ülkemiz yine dünyanın kıblesi ve Allah’ın yeryüzündeki cenneti haline gelecektir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ“O ülkelerin halkı iman etseler ve sakınsalardı, elbette onların üstüne gökten ve yerden nice bereket kapıları açardık.” ^{[Araf 96]}

27 Temmuz 2026’da, aralarında Rangers ve Federal Muhafızlar ile polisin de bulunduğu devlet güçleri; silahsız Keşmirli protestoculara ateş açtı. Rawalakot’ta 50 gün süren oturma eyleminin ardından müzakerelerin başarısızlıkla sonuçlanması üzerine Muzaffarabad’a doğru uzun bir yürüyüş başlatan bu kitleye yönelik saldırıda onlarca protestocu hayatını kaybetti. Yöneticiler, halkın bu protestosunu siyasi yollarla çözmek yerine “Sert Devlet” politikasını benimsemiş ve aşırı güç kullanımına başvurmuşlardır. Bunun yanı sıra interneti kesmişlerdir, temel ihtiyaç maddeleri, yakıt ve doğal gazın girişine kasıtlı olarak engel olarak halkı kolektif cezalandırmaya tabi tutmuşlardır. Devlet ve medya aygıtı, sivil ölümlerini tamamen gizlerken, hükümet de göstericilere karşı karalama kampanyası yürütmüştür. Bu durum Keşmirli Müslümanlar ile silahlı kuvvetler arasındaki tehlikeli derin ayrışmayı daha da tırmandırarak devletin gücünü zayıflatmıştır.

Bu güvenlik ve siyasi kriz, aslında doğal olmayan laik kapitalist sistemin bir sonucudur. Bölgesel kimliğe dayalı milliyetçilik ve yapay sınırlar üzerine kurulan ulus devlet anlayışı, farklı etnik ve bölgesel toplulukları gerçek anlamda birleştiremez. Yöneticiler; Keşmirli Müslümanları kuşatma ve mermilerle toplu halde cezalandırarak insana değer vermediklerini kanıtlamışlardır. Bu durum, fikri olarak iflas etmiş bir devletin ve otoritesini “Sert Devlet” sloganı altında zorla kabul ettirmeye çalışan başarısız bir sistemin açık kanıtıdır.

Devam eden bu krizin ortasında ve halkın öfkesi tırmanırken, ilgili şer’i hükümleri ve İslam’ın ümmete sunduğu alternatif sistemi ortaya koymak zaruridir:

1- Sömürgecilerin çizdiği sınırları kimliğin temeli yapmak küfür anlayışıdır. İslam; kavmiyetçilik, milliyetçilik ve kabilecilik gibi bütün asabiyet türlerini kesin şekilde haram kılmıştır. Çünkü bunlar İslam ümmetinin birliğini parçalarlar. Bölgesel milliyetçilik, başka bir bölgesel milliyetçilikle bertaraf edilemez; zira her ikisi de aynı sahte temel üzerine kuruludur ve her ikisi de İslam’da haramdır. Programımız ulus-devlet değil, yapay sınırları ortadan kaldıran ve tüm Müslümanları tek bir sancak altında birleştiren İslam olmak zorundadır. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

وَمَنْ قَاتَلَ تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ، يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ، أَوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فَقِتْلَةٌ جَاهِلِيَّةٌ“Kim körü körüne çekilmiş (ummiyye) bir bayrak altında savaşır, asabiyet (ırkçılık) için gazaplanır veya asabiyete çağırır veya asabiyete yardım ederse, cahiliye ölümü ile ölmüş olur.” [Müslim] Allah Subhânehu ve Teâlâ da Müslümanların birliğinin temelini Kur’an-ı Kerim’de şöyle beyan etmektedir:

إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ“Şüphesiz bu, tek ümmet olarak sizin ümmetinizdir. Ben de Rabbinizim. Onun için sadece bana kulluk edin.” ^{[Enbiya 92]}

2- Bu kriz, yalnızca birkaç siyasetçinin veya askeri liderin başarısızlığının sonucu değildir; doğrudan seküler demokratik sistemin özündeki başarısızlığın bir sonucudur. Belucistan’dan Pencap’a kadar bu devlet, ümmetin daha önce reddettiği gayrimeşru yönetim düzenini farklı bölgelerde yargı dışı uygulamalarla ayakta tutmaya çalışmaktadır. Baskının temel nedeni, demokrasinin yasama egemenliğini insanlara vermesidir. Bu nedenle siyasi ve askeri liderlik, kendi isteklerine göre kanunlar çıkarabilmek için hileli seçimler ve diğer taktiklerle yasama meclislerini kontrol etmeye çalışmaktadır. Oysa İslam’da egemenlik yalnızca Allah’a aittir ve beşerî kanun koymak haramdır. Demokrasi ise bozuk bir elit sınıfa kendi heveslerine göre kanun yapma yetkisi vermekte ve bozgunculuğu hukuk kisvesi altında meşrulaştırmaktadır. Bu nedenle mücadelemizin hedefi yalnızca anayasal reformlar veya kişilerin değişmesi üzerine değil; demokratik kapitalist sistemin tamamen ortadan kaldırılması üzerine yoğunlaşmalıdır.

3- Bu yozlaşmış sistemi sona erdirmek için ümmet, mücadelesini Medine’de ilk İslam devletini kuran Efendimiz Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in Sireti üzerine inşa etmelidir. O yüzden mevcut sistemi içeriden düzeltmeye çalışmak veya rastgele şiddete başvurmak, yalnızca sıkıntıları artıracak ve yönetici elitleri daha da güçlendirecektir. Nebevi metoda göre sistemi değiştirmek açık fikri ve siyasi aşamalardan oluşur: Organizeli bir örgüt kurmak, fikri ve siyasi mücadele ile kamuoyu oluşturmak, güç ve kudret ehlinden nusret talep etmek. Daha da önemlisi, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem hiçbir zaman bozuk sistemi meşrulaştırmamış ve ashabına yönetici sınıfa karşı rastgele silahlı mücadele başlatmalarını emretmemiştir.

4- Tüm İslam beldelerinde yöneticiler, seküler kanunlarla yönettikleri ve Batı hegemonyasına hizmet ettikleri için gerçek bir liderlik sunmakta başarısız olmuşlardır. İslam, her Müslümana Hilafet’i kurmak için siyasi mücadele vermeyi farz kılar. Hilafet, ümmeti tek bir siyasi yapı altında birleştirecek ve onun maslahatlarını koruyacaktır. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem, Halifenin rolünü şöyle tanımlamıştır:

إِنَّمَاالْإِمَامُجُنَّةٌيُقَاتَلُمِنْوَرَائِهِوَيُتَّقَىبِهِ“İmam ancak bir kalkandır. Arkasında savaşılır ve onunla korunulur.” ^[Müslim]

Hizb-ut Tahrir / Pakistan Vilayeti’nin Keşmirli Müslümanlara, Pakistan halkına ve tüm İslam Ümmetine mesajı şudur:

A- Aydınlara ve nüfuz sahibi şahsiyetlere: Bu yapay kapitalist demokratik sistemi reddedin. Yozlaşmış yöneticilerden hesap sorun, onların “Sert Devlet” ajandasını ifşa edin ve Hilafeti kurmak için yürüttüğü fikri çatışma ve siyasi mücadelede Hizb-ut Tahrir’e destek olun.

B- Güç ve kuvvet sahiplerine: Silahlı kuvvetlerdeki samimi subaylar, kendi halkına silah doğrultan yöneticilere itaat etmekten kaçınmalıdır. Şer’î görevinizi yerine getirin ve Raşidi Hilafet’i kurması için Hizb-ut Tahrir’e nusret verin. Ümmeti parçalanma ve zillet uçurumundan kurtarabilecek, onu yeniden tek bir devlet ve tek bir halife altında birleştirebilecek yegâne sistem Hilafettir.