Haber-Yorum

Ben Gvir ve Smotrich, İran İle Amerika Arasındaki Anlaşmayı Eleştiriyor

Haber:

Yahudi varlığının sözde Ulusal Güvenlik Bakanı Ben Gvir ile Maliye Bakanı Smotrich, Trump’ın açıkladığı Amerikan-İran anlaşmasına saldırdı ve anlaşmanın maddelerine bağlı kalmayı reddettiler. Ben Gvir, Trump’ın anlaşmasının kendi devletlerini bağlamadığını açıkça ilan ederek, “Biz bağımsız ve egemen bir devletiz; muz cumhuriyeti değiliz” vurgusunda bulundu. Smotrich ise anlaşmayı kendi varlığı için kötü olarak değerlendirdi; İran rejimini tek başlarına devirmeye yönelik kampanyanın sürdürülmesini talep etti ve Lübnan’daki operasyonların devam etmesi ve oradan herhangi bir geri çekilmenin engellenmesi çağrısında bulundu. (El-Arabiya, 15/06/2026)

Yorum:

“Biz bir muz cumhuriyeti değiliz” sözünü Ben Gvir, sanki sadece Amerika’nın desteği ve Müslümanların başındaki yöneticilerin iş birliğiyle ayakta duran varlığı, dünyaya egemenlik ve bağımsızlık dersi veriyormuş gibi büyük bir özgüven ve gururla söylemiştir! Bu nasıl bir egemenlik? Washington’dan yeşil ışık gelmedikçe ordusunu harekete geçiremeyen biri, hangi bağımsızlıktan bahsediyor?!

Ancak daha derin çelişki, Ben Gvir’in küstahlığında değil -ki bu onun bilinen bir özelliğidir-, bilakis bu haberin ortaya koyduğu daha geniş bir tabloda yatmaktadır. Boyun eğmiş rejimler, onurlarına, egemenliklerine ve halklarına dokunsa bile Amerika’nın her kararına uyduklarını ilan etmekte acele ederken; gaspçı varlığın bakanları, en büyük hamileri tarafından yapılan bir anlaşmayı açıkça reddedip Amerika’ya “hayır” diyebiliyor; ama zorba rejimler ise “evet” demek için birbirleriyle yarışıyorlar!

Buradaki ders, Ben Gvir’in cesaretini yüceltmek değildir, Allah korusun; zira o bir ilkeyle değil, daha fazla kan dökülmesini isteyen ve savaşın durdurulmasına karşı direnen sınır tanımayan bir vahşetle konuşuyor. Ancak asıl ders, şu utandırıcı soruda yatıyor: Neden işgalci varlık efendisine “hayır” deme gücüne sahipken, bizim yöneticilerimiz bunu söylemekten acizdirler? Cevap ne ordularda ne de silahlarda yatıyor; cevap siyasi iradede yatıyor ve bunu menfaat değil, akide meydana çıkarır.

Bu varlık bugün, iç çelişkilerinin en şiddetli anlarını yaşamaktadır; zira varlığın bakanları, kendilerinin veli nimetlerinin anlaşmasına saldırmakta ve ordusu geri çekilmeyi reddetmektedir; bu, içeriden kendini yiyip bitiren hasta bir varlıktır ve iç çöküş, yok oluşun alametlerinden biridir; ancak bu varlık ne açıklamalarla ne de yardım gemileriyle yok olacaktır; aksine ümmetin orduları, zincirlerinden kurtulup sorumluluklarını üstlenerek ayağa kalktıklarında yok olacaktır. Ümmetin, işlerini gözetecek ve bunları yüceltecek samimi ve dürüst bir liderliğe ihtiyacı vardır; yani İslam ümmetinin, Hilafet Devleti'ne ihtiyacı vardır; ancak bu devlet sadaka ya da kendiliğinden kurulmayacaktır; aksine onu kurmak için ciddi bir çalışma gerekmektedir.

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
“Gevşeklik göstermeyin, üzüntüye kapılmayın. Eğer inanmışsanız, üstün gelecek olan sizsiniz.” [Al-i İmran 139]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Nasır

Haber-Yorum

Belfast'taki İsyan Olayları: Parçalanmış ve Bölünmüş Siyasi Sistemin Bir Başka Göstergesidir

Haber:

Kuzey İrlanda'nın başkenti Belfast son dönemde göçmenlere yönelik isyan eylemlerine, saldırılara, yaygın bir kaosa ve insanlar arasındaki gerilimin tırmanmasına tanık oldu; haberlere göre bu kargaşalar, Sudanlı bir göçmenin yerli bir adamı bıçaklayarak ağır yaraladığı iddiasıyla suçlandığı bir saldırının ardından patlak verdi; bu olay doğal olarak birçok sakinler arasında şok, endişe ve öfkeye yol açtı. Bunu takip eden günlerde protestolar şiddet olaylarına dönüştü; zira göçmenler ve azınlık gruplar saldırıların hedefi haline geldi; bu da Kuzey İrlanda’da ve Birleşik Krallık genelinde göç, toplumsal ilişkiler ve toplumsal uyum konusundaki tartışmaların yeniden alevlenmesine neden oldu.

Yorum:

Bu olayların fitilini ateşleyen bıçaklı saldırı, kesin bir şekilde kınanması gereken ciddi ve endişe verici bir suçtur. Şiddetin her kurbanı adaleti hak etmekte olup bundan sorumlu olanların tam anlamıyla hesap vermesi gerekir. Bununla birlikte, tek bir kişinin davranışları asla bütün bir topluluğa yönelik düşmanlığı haklı çıkarmak için kullanılmaması gerektiği gibi suç konusunda hiçbir sorumluluk taşımayan masum göçmenlere, mültecilere veya azınlık gruplara saldırmak için de bir bahane olarak kullanılmaması gerekir. Tek bir olaya yönelik halkın öfkesinin, göçmenlere karşı daha geniş çaplı bir şiddete dönüşme hızı, köklü toplumsal bölünmelerin nasıl hızla istismar edilip körüklenebileceğini ortaya koymaktadır.

Belfast’ta son zamanlarda tanık olunan sahnelere, münferit olaylar ya da sadece az sayıda aşırılıkçıların davranışları olarak bakılmaması gerekir; zira bunlar, Batı toplumlarının ve bu toplumları yöneten siyasi sistemlerin içinde var olan daha derin bölünmelerin belirtileridir.

Avrupa'nın dört bir yanındaki göçmen karşıtı söylemler, egemen siyasi söylem içinde giderek daha yaygın bir hâle gelmiştir. Göçmenler ve etnik azınlıklar, çoğu zaman kamu hizmetleri üzerinde bir yük, ulusal kimliğe yönelik bir tehdit ya da ekonomik sıkıntıların sebebi olarak tasvir edilmektedir. Toplumsal ve ekonomik zorlukların yaşandığı dönemlerde, marjinalleştirilmiş topluluklar genellikle günah keçisi olarak gösterilmektedir; bu da siyasi liderlerin, kamuoyunun öfkesini kendi başarısızlıklarından başka bir yöne çekmelerine imkân vermektedir.

Aslında göçmenler ne konut sıkıntısının ne yaşam maliyetlerinin artmasının ne sağlık sistemlerinin bozulmasının ne de ekonomik uçurumun genişlemesinin bir nedeni değildir. Bu sorunlar, uzun yıllar boyunca alınan siyasi ve ekonomik kararların bir sonucudur; bununla birlikte bu krizlerin köklü nedenlerini tedavi etmek yerine, pek çok siyasetçi kamuoyunun endişelerini istismar etmeye devam ederek suçu bu etnik gruplara ve yeni gelen göçmenlere atmaktadırlar.

Bu sorunun özü, milliyetçilik fikrinde yatmaktadır. Çünkü modern ulus devletler, bireylerin öncelikle kendilerini, vatandaşlık, etnik köken ve ulusal çıkarlar aracılığıyla tanımlamaya teşvik etmektedir. Bu dünya görüşü kaçınılmaz olarak bir “biz ve onlar” zihniyetini oluşturmakta; bu da her ne zaman toplum zorluklarla karşı karşıya kalsa, yabancı olarak görülen kişilerin şüphe, hoşnutsuzluk ve düşmanlığa maruz kalmasına neden olmaktadır.

Tarih, bu düşüncenin sonuçlarını defalarca ortaya koymuştur. Zira sömürgecilik ve kölelikten ırk ayrımcılığına ve göçmen düşmanlığına kadar milliyetçilik, sürekli olarak bölünmeyi ve çatışmayı güçlendirmiştir. Bu arada hükümetler eşitlik ve çeşitlilikten bahsederken, insanları birbiriyle rekabet eden gruplara ayıran ulusal kimliğin propagandasını yapmaya devam etmekte ve bireylerin birbirlerini, ırk ve milliyet merceğinden yargılamaya teşvik etmektedir.

İslam, farklı ve köklü bir vizyon sunmaktadır; zira on dört asırdan fazla bir süredir İslam, Arap Yarımadası’nda egemen olan kabile ve ırkçı önyargılarla karşı karşıya kalmış ve bunları kökünden söküp atmıştır. Zira Allah Subhanehu ve Teala şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا۟ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ “Ey insanlar! Doğrusu biz sizi bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve birbirinizle tanışmanız için sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık. Muhakkak ki Allah yanında en değerli olanınız, O'ndan en çok korkanınızdır. Şüphesiz Allah bilendir, her şeyden haberdardır.” [Hucurat 13]

İslam, ırkçılığı, milliyetçiliği, kabileciliği ve ırk, dil veya uyruk temelinde yapılan her türlü ayrımcılığı reddetmektedir. Zira Rasul Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاتَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ “Irkçılığa (asabiyyeye) çağıran bizden değildir; ırkçılık için savaşan bizden değildir; ırkçılık üzere, asabiyye uğruna ölen bizden değildir.”

İslam, insanları, ırk veya uyruk yoluyla birbirine bağlamak yerine, ortak değerler, adalet ve Allah Subhanehu ve Teala'ya karşı sorumluluk yoluyla birbirine bağlamaktadır. Tarihi boyunca İslam hadaratı, farklı ırk, dil ve kökenlere sahip insanları tek bir devlet çatısı altında birleştirmiştir; zira burada bireyler, ten rengi veya doğdukları yere göre değil, davranışlarına ve şahsiyetlerine göre değerlendirilirdi.

Bu nedenle Belfast’ta tanık olunan olaylar, ırkçılık ve yabancı düşmanlığını ve bunları doğuran ideolojik temelleri koruyarak tam anlamıyla tedavi edilemeyeceğini hatırlatma mesabesinde olması gerekir. Toplumlar milliyetçilik, kimlik politikaları ve siyasi kazanımlar peşinde koşmaya devam ettikleri sürece, bu bölünmeler farklı şekillerde ortaya çıkmaya devam edecektir.

Gerçek bir değişim, şiddetin meydana gelmesinden sonra sırf onu kınamaktan daha fazlasını gerektirmektedir; dahası öncelikle bölünmeyi besleyen düşünce biçimlerine ve sistemlere meydan okumayı gerektirmektedir. İslam, ırkçılığı kökünden söküp atan, ırkçı ve milliyetçi ayrımcılığın tüm şekillerini reddeden ve ırk veya köken ayrımı gözetmeksizin tüm insanlar için adalet ve onuru tesis eden alternatif bir model sunmaktadır.

Dünyanın, bölünmenin nedenlerinin devam etmesini sağlayan hoşgörü sloganlarının artmasına ihtiyacı yoktur; aksine bu nedenleri tamamen ortadan kaldıracak kapsamlı bir sisteme ihtiyacı vardır. İslam’ın sunduğu vizyon işte budur.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Yasmin Malik

El-Raye Gazetesi

Fidan’ın Bölgesel Güvenlik Yapısı

ABD’nin, Müslümanların Orduları ve Paralarıyla Yahudi Varlığını Koruma Planıdır!

Üstad Münâci Muhammed’in Kaleminden

Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, Nikkei Asia Economic gazetesine verdiği röportajda şunları söyledi: “İsrail, 1967 sınırları içinde bir Filistin devletini tanıması şartıyla, nihayetinde Orta Doğu’daki yeni bir bölgesel güvenlik yapısı içinde yer alabilir.” Bunu, Türkiye, Pakistan, Suudi Arabistan, Mısır ve Körfez ülkeleri de dahil olmak üzere bir dizi bölgesel gücü kapsayan bir işbirliği çerçevesi oluşturmak için “tarihi bir fırsat” olarak nitelendirdi ve “uygun koşullar sağlandığı takdirde İran’ın da gelecekte bu çerçeveye katılabileceği” eklemesinde bulundu. Hakan Fidan, “Washington ile Tahran arasında, Gazze için barış planına ilişkin görüşmelerin hızını artıracak ve tüm bölgenin istikrarına katkıda bulunacak kalıcı bir yakınlaşmanın olduğuna” dikkat çekti.

Bu, eski-yeni sömürgeci Batı'nın politikası ve İslam ile süregelen medeniyet çatışması ile bunun günümüzdeki Amerikan versiyonu ve kâfir Batı’nın, bölgedeki stratejik üssü olan Yahudi varlığını entegre etmeye yönelik devam eden bir çabasıdır. Bu varlığı vuran son depremler, onun askeri alçaklığını ve güvenlik açısından kırılganlığını ortaya çıkarmış, ardından gaspçı varlığın güvenliği için birincil garantör olduğu bilinen Amerika’nın İran’a karşı yürüttüğü savaşın yol açtığı stratejik ve askeri çıkmazla birlikte varlığın güvenlik ikilemi daha da büyümüştür; zira onun içerisi güvenlik açısından açık hale gelirken Amerikan güvenlik şemsiyesi de çıkmaza girmiştir.

Hem Amerika hem de Yahudi varlığı için kritik olan bu güvenlik ve stratejik ortamda, Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan tarafından ortaya konan stratejik güvenlik projesi gündeme gelmiştir; zira Fidan, 28 Mayıs Perşembe günü yaptığı açıklamada şunları söylemiştir: “Bölgenin, bölgesel işbirliği oluşturmaya ve bölgesel güvenlik yapısı kurmaya ihtiyacı vardır.” Meselenin “iki ya da üç ülke arasında başlayabileceğini, ancak zamanla İran ve Yahudi varlığı da dahil olmak üzere bölge ülkelerinin çoğunu kapsayan bir yapıya dönüşmesi halinde ideal olacağını” açıklamıştır.

Bölgesel güvenlik yapısı projesi ne Fidan’ın ne de onun başkanı Erdoğan’ın fikirlerinden değildir; aksine bu, Yahudi varlığını bölgeye entegre etmek ve bölge ülkelerini ve bölgeyi bu varlığın güvenliğini savunmaya mecbur bırakmak ve kafir Batı'yı ve özellikle de Amerika'yı bu savunmanın maliyetlerinden ve sonuçlarından muaf tutmak yoluyla neredeyse siyasi Abraham Anlaşmalarının güvenlik ayağı mesabesinde olan sinsi ve tehlikeli Amerikan projesinin vaftiz babasıdır; yani bu, mutant varlığın güvenlik savunması ve korumasını kafir Batı’dan ve özellikle Amerika’dan alıp bölgedeki ve çevredeki devletlere yükleyen eşi benzeri görülmemiş bir güvenlik projesidir; bu ise siyasi ihanetin ve kinin zirvesidir; çünkü mukaddesatları aşağılık varlık tarafından gasp edilen Müslüman ordularını, gaspçı varlığın varoluşsal güvenliğinin koruyucusu ve garantörü haline getirmektedir!

Fidan’ın ortaya koyduğu bölgesel güvenlik yapısı projesi, Amerika’nın tarihi stratejik ve jeostratejik çıkmazını yaşamasının yanı sıra yıkıcı astronomik borç kriziyle karşı karşıya olduğu bir dönemde, Yahudi varlığının güvenliğini garanti altına almak, onu entegre etmek ve Amerika’ya sıfır maliyete mal olmasına odaklanmak amacıyla tasarlanmış bir Amerikan güvenlik projesidir; zira önerilen güvenlik projesi, Amerika’nın yükünü hafifletmeyi ve maliyetlerini azaltmayı amaçlamaktadır. Böylece gazaba uğramış Yahudi varlığının güvenliği, bölgenin güvenliğinin bir parçası hâline gelecek, onun korunması bölge ülkelerine ve ordularına bırakılacak ve onun finansmanı ise Müslüman halkların paraları ve servetleriyle sağlanacaktır. Böylece de Yahudi varlığının da taraf olduğu güvenlik ittifakı ile birlikte, sömürgeci işlevsel devletçikler, resmi ve uluslararası düzeyde, İslam ümmetinin evlatlarına karşı gaspçı varlığı savunmakla sorumlu ve yükümlü bir hale gelecektir. Diğer bir deyişle Müslüman orduları, silahları ve paralarıyla mukaddesatları gasp eden düşmanlarının güvenliğini savunmak için Müslümanlara karşı savaşacaklardır!

Hakan Fidan’ın bölgesel bir güvenlik yapısı olarak ortaya koyduğu ABD güvenlik projesiyle ilgili bir diğer yenilik ise, İran’ın bu yapıya dahil edilmesi ve yapının nükleer güce sahip Pakistan’ı da kapsayacak şekilde genişletilmesidir. İran’ın dahil edilmesi dikkat çekicidir; yani Erdoğan rejimi, İran’ı ABD’ye boyun eğen, gaspçı varlıkla normalleşen ve gelecekte varlığı savunacak güvenlik sisteminin bir parçası haline gelecek şekilde tabi bir devlete dönüştürmeyi amaçlayan ABD planına dahil olmuştur. Pakistan’ı da kapsayacak şekilde bölgesel güvenlik yapısının genişletilmesine gelince; Pakistan’ın nükleer kapasitesini sınırlandırmak, hatta felç etmeyi amaçlamaktadır. Dahası bu nükleer gücün, Pakistan’ın Yahudi varlığını korumaya yönelik güvenlik projesinin bir parçası olarak Yahudi varlığına yönelik herhangi bir tehdidi caydırmak için kullanılması da amaçlanmaktadır.

Dolayısıyla hain ve utanç verici rejimler, aslında kafir Batı’nın medeniyet projesinin bir parçasıydı ve hala da öyledirler. Yani onlar, kafir Batı tarafından ülkemize yerleştirilmiş üsler mesabesinde olup hain yöneticiler de bu üslerin bekçileri ve kafir Batı’ya hizmet eden kölelerdir.

Türkiye de bunlardan biri olup bugünkü yöneticisinin görevi, sömürgeci Amerika’nın projelerine hizmet etmektir. Irak’ta, Afganistan’da, Şam’da, Sudan’da, Azerbaycan’da, Libya’da ve bugün de gasp edilen mübarek topraklarımızda olan işte budur. Ayrıca Erdoğan’ın Dışişleri Bakanı’nın bölgesel güvenlik yapısı hakkındaki açıklaması, gaspçı varlığın güvenliği için işlevsel devletçikleri zorlamak ve Amerika’yı bu güvenliğin yüklerinden, maliyetlerinden ve sonuçlarından muaf tutmak amacıyla Amerika’nın güvenlik planını pazarlamaktır; zira Fidan, “İsrail’in güvenliğinin bölge ülkelerinden büyük destek göreceğini düşünüyorum” açıklamasında bulunmuştur.

Erdoğan ve çevresi, kafir Batı'nın İslam’a darbe indirme ve İslam ümmeti ile toprakları üzerinde hakimiyet kurma konusundaki projesinin bir parçasıdır. Dışişleri Bakanı Fidan ise, mukaddesatları gasp edilmiş Müslümanların orduları ve paralarıyla gaspçı varlığı savunmak için tasarlanmış habis ve tehlikeli Amerikan tuzağının vaftiz babasıdır. Bu da Müslüman ordularının, topraklarını gasp eden düşmanının güvenliğini korumak için kendi Müslüman ümmetiyle savaşması içindir. Böylece kafir Amerika planlamakta ve Erdoğan da, Dışişleri Bakanı Hakan Fidan aracılığıyla onun planını hayata geçirmek için çalışmaktadır.

Kaynak: El-Raye Gazetesi - 604. Sayı - 17/06/2026